ตอนที่ 262 ชายชราเหลียงเป็นอัมพาต

หากต้องพึ่งพาเขาและจี้ชิงอวิ๋นมาจัดเตรียมโต๊ะอาหารแล้วละก็ เขารู้สึกว่ามันยากเกินไป ดังนั้นเมื่อมีโอกาสได้ติดร่างแหไปด้วย ลู่ป๋อหงย่อมไม่ยอมพลาดแน่นอน

ฮั่วเหย่กล่าวว่า “ได้ มาช่วยกันทำ”

เขาไม่มีทางลงมือทำงานมากมายขนาดนี้คนเดียวหรอก!

ลู่ป๋อหงรับปากเป็นมั่นเหมาะ ในที่สุดพวกเขาก็กำหนดเวลาเป็นคืนนี้ หนิงโหย่วจึงไปบอกกล่าวกับเพื่อนบ้านโดยรอบรอบหนึ่ง อันที่จริงคนเหล่านั้นก็อยากจะรวมตัวสังสรรค์กันอยู่แล้ว จึงตอบตกลงทันที

พอไปถึงตระกูลเหลียง หนิงโหย่วก็ได้กลิ่นปัสสาวะฉุนโชยมา บอกตามตรงว่ากลิ่นนั้นไม่ค่อยน่าอภิรมย์เท่าไร หนิงโหย่วจึงกลั้นลมหายใจไว้ตามจิตสำนึก