กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หนิงโหย่วคาดไม่ถึงจริง ๆ ว่าผู้อำนวยการจางแห่งสำนักพิมพ์จะเป็นฝ่ายโทรศัพท์มาหาเธอ อีกทั้งคนที่ต้องการคุยด้วยก็ไม่ใช่เธอ แต่กลับเป็นฮั่วเหย่
เพียงแต่ผู้อำนวยการจางรู้สึกว่ามีความสัมพันธ์ค่อนข้างดีกับเธอ เพราะถึงอย่างไรหนิงโหย่วก็ช่วยแปลนวนิยายภาษาต่างประเทศให้สำนักพิมพ์ของเขาไปแล้วหลายเล่ม งานส่วนนี้เขาก็ประสานงานกับหนิงโหย่วมาโดยตลอด จึงรู้สึกว่าคุ้นเคยกับหนิงโหย่วมากกว่า
ผู้อำนวยการจางเอ่ยในสายโทรศัพท์ว่า “ครูหนิงครับ ผมจนปัญญาจริง ๆ ทางสำนักพิมพ์เพิ่งได้รับเอกสารภาษาเวียดนามมาฉบับหนึ่ง และต้องแปลออกมาเดี๋ยวนี้ แต่คนที่รู้ภาษาเวียดนามในสำนักพิมพ์ดันกลับบ้านเกิดไปฉลองปีใหม่แล้ว คุณช่วยดูให้หน่อยได้ไหมว่านายทหารฝ่ายเสนาธิการฮั่วสะดวกหรือเปล่า”