กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอใกล้ถึงเวลากินข้าวหนิงโหย่วก็ยังคงกลับไปอยู่ดี เพราะอย่างไรที่บ้านก็มีแขก หากไม่กลับไปก็ดูเสียมารยาทเกินไป พูดให้ชัดก็คือคนพวกนั้นจะไร้มารยาทก็ช่าง แต่หนิงโหย่วทำตัวน่าเกลียดเกินไปไม่ได้
เพราะอย่างไรเสียพวกเขาก็แค่ถามว่าคุณมีเด็กหรือยัง แม้จะดูแฝงความประสงค์ร้าย แต่ถ้าอีกฝ่ายอ้างว่าเป็นความหวังดี คุณก็หาข้อโต้แย้งไม่ได้อยู่ดี
เพิ่งจะก้าวพ้นประตูออกมา เธอก็เห็นฮั่วเหย่เข้าพอดี
หนิงโหย่วเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม “เดินแค่ไม่กี่นาทีเอง ทำไมนายถึงเดินมาล่ะ”
ฮั่วเหย่บอกว่า “ฉันเดินมาดูน่ะ เดิมทียังคิดว่าจะอยู่กินข้าวเที่ยงกับเธอกับคุณปู่คุณย่าด้วยซ้ำ”