ตอนที่ 220 มีอุปสรรคบ้างบางคราว

ขากลับหนิงโหย่วกำลังคิดว่าต่อไปตนเองจะทำอะไรกัน ส่วนโจวพ่านหลานกลับถอนหายใจ “หนิงโหย่ว คณะทำงานกำกับดูแลของพวกเราใกล้จะหมดความหมายในการคงอยู่แล้วใช่ไหม ความจริงฉันก็กำลังคิดอยู่เหมือนกัน ถ้าแม้แต่เรื่องปากท้องยังเอาตัวไม่รอด จะไปพูดถึงเรื่องไปโรงเรียนได้ยังไง”

ตั้งแต่โบราณมาก็มีคำกล่าวที่ว่าเมื่อมีกินจึงรู้จักมารยาท แท้จริงแล้วเมื่อแม้แต่เรื่องปากท้องยังเอาตัวไม่รอด ก็หมายความว่าชีวิตยังไม่อาจรับประกันได้เลย แล้วสถานการณ์เช่นนี้จะมัวไปใส่ใจเรื่องเรียนหนังสือเข้าใจเหตุผลได้อย่างไร

หนิงโหย่วกล่าวว่า “เพราะอย่างนั้น ความพยายามตลอดมาของพวกเราก็คือทำให้พวกชาวบ้านมีเงินไงล่ะ”