ตอนที่ 173 แม่ลูกคุยกัน

ในฐานะบุคคลระดับสูงของระบบห้างสรรพสินค้า ฟู่จิ่นอี๋ไม่ได้ประหลาดใจเลยที่มีคนมารอรับเวลาไปเยือนที่ใดสักแห่ง เธอทักทายคนที่เข้ามาหาอย่างเหมาะสมและทั่วถึงทุกคน ท่วงทีไม่เย่อหยิ่งจนเกินไปและไม่อ่อนน้อมถ่อมตนจนเกินควร วางตัวได้อย่างพอเหมาะพอดีอย่างคล่องแคล่ว

เรื่องนี้หนิงโหย่วเคยชินตั้งนานแล้ว เธอกับฮั่วเหย่ยืนอยู่ด้านข้าง รอจนกระทั่งฟู่จิ่นอี๋ทักทายพูดคุยกับผู้คนเสร็จเรียบร้อยถึงค่อยเดินเข้าไปหา

“แม่”

เสียงของชายหนึ่งหญิงหนึ่งดังขึ้นพร้อมกัน

ฟู่จิ่นอี๋หันกลับมาเห็นลูกสาวกับลูกเขย แววตาก็เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มมากขึ้น เธอพินิจมองลูกสาวก่อนเป็นอันดับแรก เมื่อเห็นใบหน้าเล็ก ๆ ที่ขาวผ่องอมชมพูของลูกสาว ก็รู้ได้ทันทีว่าอยู่ที่นี่ไม่ได้ตกระกำลำบากอะไรกัน