เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หนิงโหย่วเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้ฮั่วเหย่ฟัง
ในตอนท้ายเธอเอ่ยขึ้นว่า “ความจริงฉันเคยคิดว่าจะออกเงินช่วยเหลือเด็กสาวเหล่านั้นให้เรียนจนจบมัธยมปลายดีไหม แต่พอคิดดูอีกทีแล้วก็รู้สึกว่าไม่เหมาะสม ในเมื่อถ้าผู้ปกครองคนอื่นรู้เข้าแล้วทำตามอย่างจะทำยังไงล่ะ”
ดังนั้นความหุนหันพลันแล่นตลอดมาสุดท้ายก็ยังถูกกลบด้วยเหตุผล เพียงแต่หนิงโหย่วยังคงรู้สึกเสียใจ เพราะในบรรดาเด็กสาวทั้งสามคนนั้นมีคนหนึ่งสอบได้อันดับหนึ่งของห้อง ความจริงแล้วถ้าเรียนจบมัธยมปลายแล้วรออีกสักหนึ่งถึงสองปี รอให้นโยบายประกาศออกมา ก็ย่อมสามารถลองสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้อย่างแน่นอน
เพราะรู้ถึงการพัฒนาในอนาคตของประเทศนี้ หนิงโหย่วจึงยิ่งรู้สึกเสียดายอย่างยิ่ง และเมื่อคิดดูอีกทีจะมีคนมากเพียงใดที่ต้องพลาดการเปิดสอบเกาเข่าในอีกไม่กี่ปีข้างหน้ากันนะ