ตอนที่ 156 ดอกท้อของมารดาซู

ได้ยินเรื่องพวกนี้แล้วหนิงโหย่วก็ไม่รู้จะพูดอะไรกันดีจริง ๆ จากตัวของเหลียงเหล่าฮั่น เธอทำได้เพียงทอดถอนใจว่าได้เปิดหูเปิดตากับความหลากหลายของสิ่งมีชีวิตแล้ว อันที่จริงเรื่องที่ทั้งสองบ้านวางถ่านอัดก้อนเอาไว้ด้านนอกก็ชวนให้ผู้คนวิพากษ์วิจารณ์มากพออยู่แล้ว

ต่อให้ตรอกจะกว้างขวางก็เอาถ่านอัดก้อนมาวางไว้ข้างนอกไม่ได้อยู่ดี คนอื่นจะเดินเหินไม่สะดวก อีกทั้งยังทำให้ตรอกสกปรกได้ง่าย แน่นอนว่าแม่สามีลูกสะใภ้อย่างหยางซูเฟินทำเรื่องแบบนี้ไม่ลงหรอก ดังนั้นจึงยังคงเป็นฝีมือของเหลียงเหล่าฮั่น

หนิงโหย่วเอ่ยว่า “ถ้าเมื่อไหร่มีฝนตกปรอย ๆ ลงมาอีกสักรอบก็คงดีนะ!”

ข้างนอกไม่มีที่กำบังเลยสักนิด ถ่านอัดก้อนพวกนั้นเปียกสักครั้ง กะดูแล้วเหลียงเหล่าฮั่นก็คงจะจำขึ้นใจได้เอง

ป้าซุนจึงโพล่งขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า “ทางที่ดีตกตอนกลางคืนนั่นแหละดีที่สุด”