กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในที่สุดโจวเสี่ยวตงก็ยังเป็นเด็กที่มีจิตใจดีอยู่ ดังนั้นหลังจากรู้ว่ามารดาซูอาจจะต้องออกจากกองทัพไปหลังออกจากโรงพยาบาล ความรู้สึกผิดจึงกลบความหวาดกลัวจนหมดสิ้น และตัดสินใจพูดความจริงออกมา
“พ่อ!” เขาดูคล้ายกับตัดสินใจแน่วแน่อย่างยิ่ง ตะโกนเรียกเสียงดัง
โจวเป่ากั๋วหันหลังกลับมา มองดูลูกชาย: “มีอะไรเหรอ”
โจวเสี่ยวตงสูดหายใจเข้าลึก หลับตาลง: “ที่จริง ที่จริงคือฉัน ฉันเป็นคนผลักเธอจนล้มเอง”
หลังจากพูดประโยคนี้ออกไปด้วยความกระวนกระวายใจ โจวเสี่ยวตงก็รู้สึกเพียงว่าทั่วทั้งร่างผ่อนคลายลงไปมาก ตอนอธิบายเรื่องราวความเป็นมาหลังจากนั้นก็ราบรื่นขึ้นเยอะ พอพูดจบ โจวเสี่ยวตงก็พูดว่า: “พ่อ ครั้งนี้ฉันรู้ว่าทำผิดแล้ว พ่อตีฉันเถอะ!”