กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ตอนกินข้าวเที่ยงวันหนิงโหย่วเห็นฮั่วเหย่เข้าพอดี จึงประหลาดใจ “ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่ได้”
ฮั่วเหย่เอ่ยอย่างเรียบเฉย “พอดีได้รับภารกิจนี้น่ะ”
หนิงโหย่วไม่เชื่อหรอก เกรงว่าฮั่วเหย่คงกังวลว่าเธอจะเหนื่อยเกินไปจึงตั้งใจมา หนิงโหย่วอดไม่ได้ที่จะเอ่ย “ฉันอยู่ที่นี่ก็ทำงานที่ค่อนข้างเบาแรง แต่นายมาที่นี่ต้องทำงานหนักนะ”
อีกทั้งระดับอย่างฮั่วเหย่ แถมยังอยู่กองเสนาธิการ หากไม่ใช่เพราะเธอ ก็ไม่จำเป็นต้องรับภารกิจนี้เลยแม้แต่น้อย แม้ในใจหนิงโหย่วจะรู้สึกดีใจ แต่ก็ปวดใจสงสารฮั่วเหย่เช่นกัน
ฮั่วเหย่จึงกล่าว “แค่ปีนี้ครั้งเดียวเท่านั้น ปีนี้เธอทำงานพวกนี้เป็นครั้งแรก ฉันจะวางใจได้อย่างไร รอปีหน้าก็ไม่เป็นแบบนี้แล้ว”