เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เที่ยงวันรุ่งขึ้น หนิงโหย่วไปถึงโรงอาหารใกล้เขตบ้านพักครอบครัวทหารตรงเวลา วันนี้เธอตั้งใจบอกฮั่วเหย่ไว้เป็นพิเศษว่าตอนเที่ยงไม่ต้องกลับบ้าน ให้กินข้าวที่โรงอาหารก็พอ
ฮั่วเหย่ออกจากกองเสนาธิการมาเจอลู่ป๋อหงพอดี เมื่อเห็นลู่ป๋อหงถือกล่องข้าวอยู่จึงเอ่ยขึ้น “ไปด้วยกัน”
ลู่ป๋อหงเลิกคิ้ว “ตั้งแต่หนิงโหย่วบ้านนายมาติดตามกองทัพ นายเคยไปกินข้าวเที่ยงวันที่โรงอาหารตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ทำไมล่ะ คงไม่ใช่ว่านายไปทำหนิงโหย่วโมโหเข้าจนเขาไม่ให้นายกลับไปกินข้าวที่บ้านหรอกนะ!”
ฮั่วเหย่ฟาดฝ่ามือใส่หลังลู่ป๋อหงอย่างไม่เกรงใจทีหนึ่ง “พูดจาอะไรกัน!”
ฝ่ามือนี้ไม่ได้ออมแรงไว้เลย ทำเอาลู่ป๋อหงแยกเขี้ยวแสยะฟัน พลางคิดว่าฮั่วเหย่ก็มีค่าพลังต่อสู้ไม่เลวแท้ ๆ ทำไมถึงได้มาเป็นนายทหารฝ่ายเสนาธิการกันนะ!