ตอนที่ 63 บาดแผลทั่วร่าง

ฮั่วเหย่พูดขึ้นว่า “เมื่อเช้าฉันไปตลาดของรัฐมา เห็นมีเสาวรสพอดีก็เลยซื้อกลับมา ฉันได้ยินมาว่าสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์การเกษตรเพาะพันธุ์ใหม่ขึ้นมา รสชาติดีแถมยังปลูกง่าย ฉันจะหาทางเอากลับมาสักสองต้น ถึงเวลาเอาไปปลูกไว้ตรงโคนกำแพงหน้าบ้าน ไม่ถึงสองเดือนพวกเราก็จะได้กินเสาวรสที่ปลูกเองแล้ว”

อาจเป็นเพราะที่นี่คือบ้านหลังน้อยแห่งแรกของหนิงโหย่วกับฮั่วเหย่ที่มีกันเพียงสองคน หนิงโหย่วกับฮั่วเหย่จึงชอบจัดเก็บบริเวณสวนของพวกเขามากเป็นพิเศษ

อย่างเช่นสวนหลังบ้าน หนิงโหย่วก็ให้คนช่วยปลูกต้นองุ่นไว้แล้ว เธอยังคิดจะก่อแปลงดอกไม้เล็ก ๆ ไว้ตรงประตูบ้านอีกสองแปลงด้วยซ้ำ!

แต่พอคิดไปคิดมา หนิงโหย่วก็หัวเราะออกมา “พวกเราปลูกต้นไม้เยอะขนาดนี้ ฤดูร้อนคงจะล่อยุงน่าดูเลย”