ตอนที่ 57 ขนมหนึ่งก้อน

ตอนเริ่มเรียนคาบที่สาม สวีหมิ่นหงพาครูคนใหม่มาด้วย แต่หนิงโหย่วรีบไปเข้าสอน จึงมองเพียงแวบเดียวแล้วเดินเข้าห้องเรียนไป

ระหว่างที่เดินไปห้องเรียน หนิงโหย่วยังคิดอยู่ในใจว่าคงมีแค่ในยุคนี้เท่านั้นแหละที่ผู้ปกครองไม่ได้ใส่ใจการเรียนของเด็กตัวเองมากนัก หากเป็นในยุคปัจจุบัน การเปลี่ยนครูบ่อยขนาดนี้คงโดนผู้ปกครองบุกมาโวยวายไปนานแล้ว

เลิกเรียนกลับมา หนิงโหย่วกลับไปที่ที่นั่งของตัวเอง พอเพิ่งวางตำราเรียนลง ครูสอนแทนคนใหม่ก็เดินเข้ามาทักทายหนิงโหย่ว “ครูหนิง สวัสดีค่ะ ฉันเป็นครูสอนแทนคนใหม่ ฉันชื่อหวังเหมย”

พอพูดอย่างนี้หนิงโหย่วก็พอจะมีภาพจำอยู่บ้าง เธอเคยไปการสัมภาษณ์การรับสมัครงานของโรงเรียนอนุบาล น่าจะได้อันดับแปด จึงไม่ผ่านการคัดเลือก

หนิงโหย่วก็ยิ้มพลางตอบกลับ “ครูหวัง สวัสดีค่ะ”