กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
มารดาซูรีบเก็บคูปองธัญพืชและเงินใส่เข้าไปในถุงผ้าของตัวเองทันที พลางเอ่ยว่า “แม่ก็ไม่อยากมาทำแบบนี้หรอก แต่หลานหลานเธอไม่รู้หรอกว่าชีวิตของฉันมันขมขื่นแค่ไหน ฉันใช้ชีวิตต่อไปไม่ไหวแล้ว!”
ซูซูหลานเริ่มหมดความอดทนอยู่บ้าง “แล้วเธอมองว่าตอนนี้ชีวิตฉันดีมากนักหรือไง โจวเป่ากั๋วไม่ได้ยกเงินกับคูปองทั้งหมดให้ฉัน ที่ฉันเจียดให้เธอได้ขนาดนี้ก็บีบออกมาทั้งนั้น แถมตอนนี้ฉันพอลืมตาตื่นขึ้นมาก็ต้องคอยดูแลเด็กดูแลโจวเป่ากั๋ว ยุคสมัยนี้มันก็เป็นแบบนี้แหละ แม่ เธอลองคิดถึงปู่ย่าแล้วก็พ่อที่อยู่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือดูสิ จะรู้สึกขึ้นมาบ้างไหมว่าชีวิตตัวเองยังพอกล้ำกลืนทนอยู่ต่อไปได้น่ะ”