กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าวันรุ่งขึ้น ฮั่วเหย่ก็เดินทางไปยังกองเสนาธิการ
ก่อนไป เขาบอกกับหนิงโหย่วว่า “วันนี้ฉันต้องออกไปข้างนอก ตอนเย็นก็ไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไหร่ ไม่ต้องรอฉันหรอกนะ”
“ถ้างั้นเดี๋ยวสิ ฉันจะชงน้ำผึ้งใส่กระติกน้ำให้คุณ ตอนออกไปข้างนอกดื่มสักหน่อยก็ยังดี” หนิงโหย่วรีบพูด กลัวว่าฮั่วเหย่จะไม่ยอม จึงเสริมขึ้นอีก “แป๊บเดียวเอง”
อันที่จริงฮั่วเหย่ชอบความใส่ใจเช่นนี้ของหนิงโหย่วมาก ดังนั้นเขาจึงยืนรออยู่ตรงนั้นตามธรรมชาติ มองดูหนิงโหย่วสาละวนเพื่อตัวเอง ตอนที่ก้าวเท้าออกจากบ้านอีกครั้งจึงพกพาอารมณ์ดีติดตัวออกไปด้วย
หลังจากฮั่วเหย่จากไป เวลาที่หนิงโหย่วกับเซี่ยจี้หงนัดแนะกันไว้ยังมาไม่ถึง เธอจึงเก็บกวาดบ้านรอไปพลาง ๆ และรดน้ำดอกไม้ไปด้วย