กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากกินมื้อเย็นเสร็จ หนิงโหย่วก็อยากจะไปพักผ่อน ส่วนฮั่วเหย่รู้สึกแน่นท้องจริง ๆ จึงออกไปข้างนอกเพื่อซ้อมหมัดทหารหนึ่งชุด
พอล้างหน้าแปรงฟันกลับเข้ามา เห็นหนิงโหย่วผล็อยหลับไปแล้ว เขารู้ว่าวันนี้หนิงโหย่วเหนื่อยมากจริง ๆ ย่อมรู้สึกสงสารและเอ็นดู จึงก้มลงไปจูบแก้มของเธอเบา ๆ
หนิงโหย่วละเมองัวเงียยังคงเอ่ยว่า “บนหลังคายังมีดอกกุหลาบ ต้องเก็บเข้ามานะ”
ดึกป่านนี้แล้วยังจะคิดถึงเรื่องนั้นอีก ฮั่วเหย่ไม่รู้จะบ่นอะไรกันดีแล้ว สุดท้ายเขาจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “รู้แล้ว รีบนอนหลับให้สบายเถอะ!”
อาจเป็นเพราะเสียงของฮั่วเหย่มักทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย หนิงโหย่วแม้จะฟังไม่ชัดว่าฮั่วเหย่พูดอะไรกันแน่ แต่ก็หลับสนิทไปในที่สุด