ตอนที่ 7 ลู่ป๋อหงมา

หลังจากทักทายกันเสร็จพวกเขาก็แยกย้ายกันไป หนิงโหย่วออกมาพร้อมกับฮั่วเหย่ จึงไม่สะดวกที่จะไปกับพวกเธอ

ขณะที่หนิงโหย่วเดินเคียงข้างฮั่วเหย่อีกครั้ง ฮั่วเหย่ก็พูดกับหนิงโหย่วว่า “พี่สะใภ้ทั้งสองคนนิสัยดีมากเลยนะ วันหลังถ้าเธอรู้สึกเบื่อก็ไปเล่นกับพวกเธอได้”

หนิงโหย่วคิดในใจว่า ตัวเองอายุตั้งยี่สิบสองปีแล้วหมิงหมิง ไฉนยังใช้คำว่าไปเล่นมาอธิบายอีก ทั้งที่ฮั่วเหย่ก็โตกว่าเธอแค่สี่ปีเท่านั้น เว้นแต่กรณีพิเศษจริง ๆ ไม่อย่างนั้นเธอก็ไม่อยากเรียกฮั่วเหย่ว่าพี่ชายหรอก

หนิงโหย่วยู่ปากเล็กน้อยแล้วพูดว่า “รู้แล้วล่ะ ฉันไม่ได้จะไปเล่นกับพวกพี่สะใภ้สองคนนั้นสักหน่อย!”

ฮั่วเหย่หลุดขำ รีบพูดขึ้นทันทีว่า “ฉันพูดผิดเอง โย่วโย่วโตแล้ว”