0047

⬢⬢⬢

ตอนที่ 47 การเดินทางแสวงหาของรางวัลและการเผชิญอันตรายซ้ำซาก

สายลมเย็นเยียบพัดโชยผ่านระหว่างต้นไม้โบราณ ส่งเสียงแผ่วโหยหวนราวกับเสียงกระซิบของภูตผี

ไต้หยู่กำแผ่นหยกบันทึกแน่นจนข้อนิ้วซีดขาวเล็กน้อย

เส้นทางที่บันทึกไว้บนแผ่นหยกบันทึกนั้นลึกลับซับซ้อนยากจะเข้าใจ เขาเดินมานานมากแล้วแต่กลับรู้สึกว่าตนยังคงวนเวียนอยู่ที่เดิม

ต้นไม้โดยรอบสูงตระหง่านเสียดฟ้า บดบังแสงตะวันจนทำให้พื้นที่นี้ยิ่งมืดมิด ลมหายใจเต็มไปด้วยกลิ่นอับชื้นที่เน่าเปื่อยน่าสะอิดสะเอียน

“ที่แห่งนี้... ช่างน่าขนลุกเสียจริง” ไต้หยู่พึมพำเสียงแผ่ว สัญชาตญาณทำให้เขาลูบกระบี่ที่คาดเอวโดยไม่รู้ตัว