เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 35 ประตูหินเปิดออก ความรู้สึกอบอุ่นทอดยาว
อักขระรูนบนประตูหินสอดประสานกันอย่างซับซ้อนราวกับภาษาโบราณชนิดหนึ่ง ซึ่งกำลังบอกเล่าความลับที่ไม่เป็นที่รู้จักอย่างเงียบเชียบ
ไต้หยู่ขมวดคิ้วมุ่น ปลายนิ้วไล่ไปตามรอยสลักหินที่เย็นเฉียบเพื่อติดตามรอยของสัญลักษณ์ลึกลับ พยายามตีความหมายของพวกมัน
เขารู้สึกว่าอักขระรูนเหล่านี้คล้ายคลึงกับที่เคยเห็นตรงทางเข้าซากโบราณสถานก่อนหน้านี้ แต่ก็มีความแตกต่างกันเล็กน้อย ความแตกต่างเพียงเล็กน้อยนั้นดึงรั้งความทรงจำของเขาไว้
ความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่างที่อธิบายไม่ได้วนเวียนอยู่ในใจ ทว่ากลับเหมือนกับการมองดอกไม้ในหมอก ยากจะจับต้องและเลือนรางว่างเปล่า
ทังหว่านยืนอยู่ข้างๆ อย่างเงียบเชียบ สายตาของนางจับจ้องอยู่ที่สีหน้าอันจดจ่อของไต้หยู่
อากาศภายในซากโบราณสถานหยุดนิ่งและหนักอึ้ง อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของยุคโบราณที่ชวนให้รู้สึกไม่สบายใจ
นางกำกระบี่ในมือแน่นโดยสัญชาตญาณ ภายในใจเต็มไปด้วยอารมณ์สับสนระหว่างความคาดหวังและความกังวล