เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 29 รอดตายหวุดหวิด สำเร็จวิชาต้นกำเนิด
ภายในหุบเขา อากาศนิ่งสนิทและอบอวลไปด้วยบรรยากาศอันตึงเครียด
ไต้หยู่กุมมือทังหว่านไว้แน่น จนมีเหงื่อซึมออกมาที่ฝ่ามือบางๆ
ทังหว่านใบหน้าซีดเผือด นางแนบชิดไต้หยู่ไม่ห่าง ร่างกายสั่นสะท้านเล็กน้อย
นางเป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรขั้นกลั่นปราณชั้นสาม เมื่อเผชิญกับภยันตรายที่กำลังใกล้เข้ามา ในใจจึงเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“อย่ากลัวไปเลยหว่านเอ๋อร์ ข้าจะปกป้องเจ้าเอง” ไต้หยู่เอ่ยปลอบแผ่วเบา น้ำเสียงหนักแน่น แต่ในแววตากลับฉายแววกังวลที่ยากจะสังเกตเห็น
เขารู้ดีว่าคู่ต่อสู้ครั้งนี้รับมือยาก หัวหน้าหม่าเป็นยอดฝีมือขั้นกลั่นปราณชั้นเก้า อีกทั้งลูกน้องยังมากมาย สถานการณ์ของเขากับทังหว่านจัดว่าอันตรายยิ่งนัก
“ไต้หยู่ เจ้าคิดว่าหลบมาที่นี่แล้วจะปลอดภัยงั้นรึ” เสียงของหัวหน้าหม่าก้องสะท้อนไปทั่วหุบเขาประหนึ่งภูตผี แฝงไว้ด้วยความหยอกเย้าและเย้ยหยัน
สิ้นเสียงพูด หัวหน้าหม่าก็นำลูกน้องสิบกว่าคนพุ่งตัวออกมาจากป่าทึบ ล้อมไต้หยู่และทังหว่านไว้แน่นหนา