เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 193 ลูกน้อยของพ่อกับแม่ 2: คุณว่าเด็กผู้ชาย หรือเด็กผู้หญิง?
หลังฉลองวันเกิดให้สวี่เฉินซินเสร็จ ชู่โย่วฮวนก็ต้องเดินทางไปทำงานต่างเมืองที่เมืองเฮย อากาศที่นั่นหนาวกว่าเมืองจิงมาก ไม่มีวี่แววของฤดูใบไม้ผลิเลยสักนิด ท่ามกลางพายุหิมะยังต้องออกไปถ่ายรูปและสัมภาษณ์ เล่นเอาเธอกับเพื่อนร่วมงานเหนื่อยสายตัวแทบขาด พอกลับถึงบ้านพักรับรองตอนบ่ายแก่ๆ ทุกคนก็ทิ้งตัวลงนอนสลบไสลทันที
ยังดีที่วุ่นวายอยู่ครึ่งค่อนเดือน ข้อมูลที่รวบรวมมาได้ก็เพียงพอให้พวกเธอทำยอดทะลุเป้าของครึ่งปีแรกได้สำเร็จ ถือว่าไม่เสียแรงเปล่า
พอกลับมาถึงเมืองจิง ก็สามารถถอดเสื้อนวมตัวหนาออก แล้วเปลี่ยนมาใส่เสื้อคลุมตัวบางได้แล้ว แสงแดดอุ่นๆ สาดส่องลงมาชวนให้คนรู้สึกเกียจคร้าน พอถึงเวลาพักเที่ยง ทุกคนในออฟฟิศต่างก็ฟุบหลับกันหมด
นอกหน้าต่างมีต้นไห่ถังซีฝู่ปลูกอยู่ต้นหนึ่ง กำลังออกดอกสะพรั่งเต็มต้น ดอกไม้สีขาวอมชมพูเบ่งบานหนาแน่นราวกับปุยเมฆและหิมะปกคลุมกิ่งก้าน พอลมพัดมา กลีบดอกก็ร่วงหล่นลงมาอย่างแผ่วเบา ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวานสดชื่นไม่จางหาย
ชู่โย่วฮวนฟุบหน้าหลับอยู่บนหมอนใบเล็ก บนไหล่มีผ้าห่มผืนบางสีเทาอ่อนคลุมไว้ เธอหลับสนิท ใบหน้าขาวเนียนเจือสีชมพูระเรื่อ ขนตาดำขลับทอดเงาจางๆ ใต้เปลือกตา ลมหายใจแผ่วเบา สวยงามจนไม่น่าเชื่อ ทำเอาไม่มีใครกล้าส่งเสียงปลุก
ทว่าหลินอวี่ที่นั่งโต๊ะทำงานข้างๆ เหลือบมองนาฬิกาแขวนผนัง ก่อนจะเอื้อมมือไปสะกิดแขนเธอเบาๆ แล้วเอ่ยเรียกเสียงค่อย
"ฮวนฮวน จะประชุมแล้วนะ ตื่นเร็ว"
"หืม"