เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 180 คิดมากจนหวั่นไหว: ที่แท้เธอก็แคร์เขามากกว่าที่คิด
บนกำแพงสูงของตรอกเล็กๆ มีกิ่งไม้แห้งยื่นออกมา พอถูกลมพัด หิมะที่เกาะอยู่ก็ร่วงกราวลงมาบนพื้น
บรรยากาศเงียบสงัดจนน่าใจหาย
สวี่เฉินซินไม่อยากปล่อยให้ความเงียบงันนี้ดำเนินต่อไป เขารีบก้าวเข้าไปใกล้ คว้ามือเธอมากุมไว้โดยไม่ฟังคำทัดทาน สอดประสานนิ้วทั้งสิบเข้าด้วยกันแน่น
เขารู้ดีกว่าใครว่าชู่โย่วฮวนแค่ดูภายนอกเหมือนคนใจเย็นพูดง่าย แต่แท้จริงแล้วลึกๆ ในใจมีความดื้อรั้นและเด็ดเดี่ยวซ่อนอยู่
การที่เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่าไม่มีความสุข นั่นหมายความว่าในใจของเธอกำลังแบกรับความรู้สึกแย่มากกว่านั้นเป็นร้อยเท่าพันเท่า
"ฮวนฮวน คุณไม่มีความสุขผมก็ปวดใจไปด้วย มีเรื่องอะไรบอกผมได้ไหม อย่าเก็บเอาไว้คนเดียวเลยนะ"
ชู่โย่วฮวนมองชายหนุ่มตรงหน้า เขามีรูปร่างสูงสง่า ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ผมที่เพิ่งตัดไปเมื่อครึ่งเดือนก่อนเริ่มยาวขึ้นแล้ว ริมฝีปากบางเม้มแน่น ดวงตาคู่คมฉายแววร้อนรนและเป็นห่วงอย่างปิดไม่มิด หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนักหน่วง เห็นได้ชัดว่าเขากำลังพยายามข่มอารมณ์และปรับน้ำเสียงให้อ่อนโยนที่สุด