เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 ใจกล้าบ้าบิ่น: รับมือไม่ไหว จนร้องไห้น่าสงสาร
ได้ยินคำถามของชู่โย่วฮวน สวี่เฉินซินที่กำลังยืนนวดไหล่คลายเมื่อยอยู่ด้านหลังก็ชะงักมือไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยตอบเสียงนุ่ม "ผมตามใจคุณ คุณชอบหลังไหนผมก็ชอบหลังนั้น"
"ปากหวานจังเลยนะ"
ถึงจะรู้ว่าเขาพูดเอาใจ แต่ใครบ้างจะไม่ชอบฟังคำหวานแบบนี้ ชู่โย่วฮวนยิ้มจนดวงตาดอกท้อคู่สวยโค้งเป็นเสี้ยวพระจันทร์ แสงแดดส่องกระทบเส้นผมดำขลับนุ่มสลวย ราวกับตัวเธอทั้งร่างกำลังเปล่งประกาย
"ฉันถามจริงๆ นะ คุณรีบคิดดูดีๆ สิ ดูซิว่าพวกเราจะใจตรงกันไหม"
น้ำเสียงที่เธอแกล้งดัดให้สูงขึ้นฟังดูนุ่มนิ่มออเซาะ ฟังแล้วชวนให้เอ็นดู สวี่เฉินซินอดยกยิ้มตามไม่ได้ พลางเริ่มคิดทบทวนตามคำพูดของเธออย่างจริงจัง
สมัยนี้ผู้คนส่วนใหญ่มักชอบตึกแถวที่เพิ่งเริ่มนิยมได้ไม่กี่ปี เพราะดูทันสมัยและมีหน้ามีตา แต่ต้องลองมาอยู่จริงๆ ถึงจะรู้ว่ามันไม่สะดวกแค่ไหน
ตัวเขาเองไม่ค่อยชอบเท่าไหร่