เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ปกป้องออกหน้าให้เมีย
พอกลับถึงบ้าน สวี่เฉินซินก็เอาของเข้าไปเก็บในครัว ส่วนชู่โย่วฮวนนั่งลงหน้าเครื่องโทรศัพท์แล้วต่อสายกลับไปที่หมู่บ้าน รออยู่ครู่หนึ่งปลายสายถึงโอนสายให้ชู่ซ่งเฉียง
"ฮวนฮวนเหรอลูก"
"พ่อจ๋า"
ดวงตาของชู่โย่วฮวนโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว พอได้ยินเสียงชู่ซ่งเฉียงหอบเหนื่อยนิดๆ เธอก็เอ่ยถามทันที พอรู้ว่าอีกฝ่ายเพิ่งกลับมาจากไร่นาได้ไม่นาน เธอก็สวมบทบาทลูกสาวแสนดี คอยกำชับให้พ่อรู้จักพักผ่อนบ้าง อย่าหักโหมจนเกินไป ทำเอาชู่ซ่งเฉียงฟังแล้วหัวใจพองโต ยิ้มรับคำอย่างมีความสุข
"ที่บ้านเรียบร้อยดีใช่ไหมจ๊ะ พวกโต๊ะเก้าอี้เอาไปคืนหมดหรือยัง"
"เรียบร้อยดีทุกอย่างเลยลูก"
เมื่อวานพองานเลี้ยงเลิก เพื่อนบ้านต่างก็เข้ามาช่วยกันเก็บกวาดลานบ้านกับตรอกซอยจนสะอาดเอี่ยม พวกเขาแค่เก็บกวาดในตัวบ้านนิดหน่อย ไม่ได้เปลืองแรงหรือเสียเวลามากมายอะไร
ฟังชู่ซ่งเฉียงเล่าจบ ชู่โย่วฮวนก็พยักหน้า ก่อนจะเอ่ยขึ้น "พ่อจ๋า เช้ามะรืนฉันกับเฉินซินจะกลับไปเยี่ยมนะคะ"
พอเสร็จจากวันกลับไปเยี่ยมบ้านเจ้าสาว เธอก็ต้องกลับเข้าเมืองเอกไปทำงานต่อ วันหยุดแต่งงานอันแสนสั้นและมีความสุขก็เป็นอันสิ้นสุดลง