เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 อุ่นจังเลย
ชู่โย่วฮวนทั้งโมโหทั้งจนปัญญา แต่ก็ไม่สามารถโพล่งขัดจังหวะความน่าอึดอัดนี้ขึ้นมาดื้อๆ ได้
ส่วนจ้าวชุนหรงที่นั่งอยู่ข้างลูกสาว พอสบเข้ากับสายตาคาดคั้นของลูก ในใจก็ว้าวุ่นไม่แพ้กัน ใบหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันควัน อยากจะมุดแผ่นดินหนีเสียเดี๋ยวนั้น
นอกจากความอับอายแล้ว เธอยังอยากจะบีบคอคนสองคนที่ไม่ยอมทำตามแผนที่ตกลงกันไว้ให้ตายคามือ
เรื่องที่จะขอให้สวี่เฉินซินช่วยหาเตียงคนไข้ หลิวเถาฮวาที่เป็นสะใภ้ใหญ่มาขอร้องเธอตั้งแต่เมื่อวาน ตอนแรกเธอปฏิเสธเสียงแข็ง แต่ทนลูกอ้อนของหลิวเถาฮวากับลูกสะใภ้ที่ร้องห่มร้องไห้น้ำตานองหน้าเล่าความน่าสงสารของหลานชายตัวน้อยที่ไข้ขึ้นสูงไม่ลดมาสองวันไม่ไหว คนเป็นแม่ได้ยินเรื่องแบบนี้เข้าก็ใจอ่อนยวบ
อีกอย่าง เด็กเล็กเป็นไข้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ปล่อยไว้ไม่ได้ เกิดไข้ขึ้นสูงจนสมองเสื่อมขึ้นมาจะแก้ไขไม่ทัน
เธอจึงใจอ่อนรับปากไปก่อน แต่แน่นอนว่าเธอไม่ได้รับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ แค่บอกว่าจะลองเกริ่นกับสวี่เฉินซินดูให้ ส่วนเจ้าตัวจะเต็มใจช่วยหรือช่วยได้ไหม นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ทว่าพอเธอรีบเข้าเมืองมาก็พบว่าสวี่เฉินซินเดินทางไปเมืองเอกของมณฑลเสียแล้ว
เธออยากจะโทรไปบอกชู่โย่วฮวนล่วงหน้า แต่เธอมีแค่เบอร์โทรศัพท์หอพักของสำนักพิมพ์ประจำมณฑล ตอนพักเที่ยงเธอโทรไปสองรอบ ผู้ดูแลหอก็บอกว่าเจ้าตัวไม่อยู่
เธอจะไปรู้ได้ยังไงว่าชู่โย่วฮวนกลัวตอนบ่ายเลิกงานแล้วจะเดินทางไม่สะดวก เลยหิ้วกระเป๋าสัมภาระไปที่ออฟฟิศตั้งแต่เช้า ตอนเที่ยงจึงงีบหลับอยู่ที่ทำงาน