เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 81 ใครรังแกเธอ ฉันไม่มีทางแต่งงานกับเขาหรอก
เซวียหงกั่ววิ่งรวดเดียวขึ้นมาถึงชั้นห้า พอเปิดประตูเข้าบ้านได้ก็หอบหายใจตัวโยน มือรีบยกหลังมือปาดน้ำตาที่หางตาออกอย่างรวดเร็ว หางตาเหลือบไปเห็นชู่โย่วฮวนที่ยืนเกาะโต๊ะหอบหายใจไม่แพ้กัน เธอก็รีบเอ่ยขอโทษด้วยความรู้สึกผิดทันที
ชู่โย่วฮวนโบกมือไปมา พอหายเหนื่อยแล้วจึงเอ่ยขึ้น "ฉันไม่เป็นไร"
แต่เซวียหงกั่วก็ยังไม่วางใจ รีบเปิดประตูห้องออกไปรินน้ำมาให้สองแก้ว ระหว่างทางเดินกลับ ประตูห้องข้างๆ ก็ถูกผลักออก หวังกุ้ยเสวี่ยขยี้ตาชะโงกหน้าออกมาถาม "ทำไมเพิ่งกลับมาเอาป่านนี้ล่ะ"
เธอจำได้ว่าเที่ยงนี้ลูกสาวไม่ต้องอยู่ทำงานล่วงเวลานี่นา
ได้ยินดังนั้น ใบหน้าของเซวียหงกั่วก็ฉายแววตื่นตระหนก อึกอักอยู่ตั้งนานก็พูดไม่เป็นประโยค หวังกุ้ยเสวี่ยจับสังเกตความผิดปกติของลูกสาวได้ทันที อาการง่วงงุนเมื่อครู่หายเป็นปลิดทิ้ง เธอก้าวเท้าเข้ามาใกล้ พอเห็นขอบตาแดงก่ำของลูกสาว เสียงก็อดไม่ได้ที่จะดังขึ้น "ร้องไห้เหรอ ใครรังแกแก"
"ปะ... เปล่าจ้ะ..."