เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 77 อ้อนเอาใจ ไออุ่นและกลิ่นหอมของเธอค่อยๆ ผสานเข้าด้วยกัน
พอรู้ตัวว่ากำลังคิดถึงความทรงจำที่ไม่เหมาะสม สวี่เฉินซินก็หน้าแดงซ่านขึ้นมาทันที ลามไปถึงใบหู กลัวเธอจะเห็นเข้าเลยรีบเบือนหน้าหนีอย่างลนลาน
"รอนานหรือยังคะ หนาวไหม ดูสิหูกับคอแดงไปหมดแล้ว"
เสียงใสกังวานชวนฟังดังขึ้นข้างหู หวานฉ่ำราวกับจะคั้นออกมาเป็นน้ำได้ แทรกซึมเข้าไปในโสตประสาทจนลำคอเขาแห้งผาก ยังไม่ทันตั้งตัว เธอก็ปลดผ้าพันคอสีน้ำเงินเข้มออกจากคอตัวเองแล้วยื่นส่งให้เขา
"รับไปสิคะ"
คงเป็นเพราะเขายืนอึ้งนานเกินไป เธอเลยเอ่ยเร่ง สวี่เฉินซินรีบยื่นมือไปรับตามสัญชาตญาณ พอถือไว้ในมือถึงนึกได้ว่าไม่เหมาะสม "ผมไม่หนาวหรอก คุณใส่ไว้เถอะ"
รถแทรกเตอร์ไม่ใช่รถตู้ปิดทึบ ลมหนาวพัดผ่านประตูท้ายที่เปิดโล่งเข้ามาในกระบะตลอดทาง เธอนั่งรถมาตั้งไกล ย่อมหนาวกว่าเขาแน่
"ให้ก็รับไว้เถอะน่า"