เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 73 ความรักหวานชื่น แต่งงานแล้วเธอไม่อยากนอนกอดหมอนข้างคนเดียวหรอกนะ
สวี่เฉินซินยื่นมือไปช่วยทัดปอยผมข้างแก้มให้เธออย่างอ่อนโยน ปลายนิ้วหยุดค้างอยู่ตรงนั้น ลูบไล้แผ่วเบาอย่างอาลัยอาวรณ์ ริมฝีปากบางยกยิ้ม เอ่ยอย่างหนักแน่นและจริงจัง
"วันหยุดสุดสัปดาห์ผมว่างตลอด ผมมาหาคุณที่เมืองเอก มาอยู่เป็นเพื่อนคุณได้ รออีกสักพัก พอจบงานฝึกอบรมทางโน้น ผมจะทำเรื่องขอย้ายกลับมาประจำที่โรงพยาบาลเมืองเอก ถึงตอนนั้นเราก็ไม่ต้องแยกกันแล้ว"
"คุณอยากทำอะไรก็ทำไปเลย ผมจะเป็นกำลังใจที่มั่นคงให้คุณเสมอ"
"แต่ช่วงนี้คุณต้องทำงานอยู่ที่นี่คนเดียว คนรู้จักก็ไม่มี ผมไม่วางใจเลย ไม่รู้ว่าหอพักที่หน่วยงานจัดให้จะเป็นห้องเดี่ยวหรือห้องรวม ผมกลัวคุณจะถูกคนรังแก กลัวคุณจะไม่ได้รับความเป็นธรรม..."
ยังไม่ทันพูดจบประโยค ริมฝีปากก็ถูกความนุ่มนิ่มแตะลงมาเสียก่อน ขนตายาวของเขาสั่นไหว ก้มลงมองก็สบเข้ากับดวงตาดอกท้อที่พราวระยับไปด้วยรอยยิ้ม ข้างในเหมือนมีประกายน้ำวูบไหว แต่พอเพ่งมองอีกที เธอก็ซุกหน้าลงกับซอกคอเขาเสียแล้ว เหลือให้เห็นเพียงศีรษะทุยที่ปกคลุมด้วยผมดำขลับ