เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 กินอิ่มหนำสำราญ: นอนกลางวันด้วยกัน ทำเรื่องซุกซน
มุมผ้าม่านถูกลมพัดปลิวไสวอย่างอ่อนโยน แสงแดดเจิดจ้าลอดเข้ามาสาดส่องใบหน้าของเธอจนดูงดงามเย้ายวน ทำให้คนมองหัวใจเต้นรัวจนควบคุมไม่อยู่ แววตาของเขาก็พลันลุ่มลึกลง
สบตากันได้เพียงสองวินาที เขาก็ใช้การกระทำตอบคำถามเธอแทนคำพูด
ฝ่ามือใหญ่ออกแรงรั้งเบาๆ พาเธอขยับเข้าไปทางเตียงนอน ร่างสูงใหญ่ทาบทับลงมา สันจมูกโด่งคลอเคลียแก้มนวล ลมหายใจร้อนผ่าวซุกไซ้อยู่ข้างลำคอ ริมฝีปากบางและปลายลิ้นจงใจแตะต้องติ่งหูบอบบางอย่างอ้อยอิ่ง ชั่วพริบตาที่ปลายลิ้นไล้เลีย ผิวขาวราวหิมะตรงนั้นก็ซับสีแดงระเรื่อชวนมอง
เธอเผลอหดคอหนี มือเล็กที่เคยจิ้มอกเขาเปลี่ยนมาเป็นดันออก ทว่าเรี่ยวแรงเบาหวิวจนแทบไม่ต่างอะไรกับการเชื้อเชิญ
เพราะจังหวะที่ขยับตัว เธอดันไปสัมผัสเข้ากับความแข็งขืนที่ซ่อนอยู่ใต้กางเกง แม้มีเสื้อเชิ้ตกั้นไว้ก็ยังรู้สึกได้ชัดเจน
ลมหายใจของชู่โย่วฮวนเริ่มถี่กระชั้น ใบหูที่แดงระเรื่อเริ่มลามไปทั่วใบหน้า
พอเธอทำท่าจะชักมือกลับ เขาก็คว้าไว้ทันควัน สอดนิ้วประสานเข้ามาจนแนบแน่น ฝ่ามือหนาทาบทับหลังมือเธอ บังคับให้เธอออกแรงดันอกเขาต่อ ทว่าคราวนี้เขากลับเป็นฝ่ายกดน้ำหนักลงมามากกว่าเดิม
ชู่โย่วฮวนถูกเขาคลอเคลียจนแก้มแดงซ่านไปหมดแต่ก็ไม่ได้ขัดขืน ทว่าเขากลับได้คืบจะเอาศอก ออดอ้อนให้เธอช่วยถอดเสื้อให้ โดยอ้างเหตุผลสวยหรูว่าเมื่อเช้าไปโรงพยาบาลมา ไม่ควรใส่เสื้อตัวนอกขึ้นเตียงเธอ