เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 64 หยอกเย้า: เอาใจสาวน้อย
ช่วงบ่ายคล้อยแดดไม่ร้อนจัดเท่าตอนเที่ยง ทว่าหยางเจี้ยนเฟิงกลับมีเหงื่อซึมเต็มแผ่นหลังจากการเดินทางไกล เขาเริ่มต้นนั่งรถบัสจากอำเภอ พอเข้าเขตเมืองมณฑลก็ลงต่อรถเมล์อีกสองสาย ก่อนจะเดินเท้าต่ออีกพักใหญ่ กว่าจะมาถึงสำนักพิมพ์หนังสือพิมพ์ฝูหยางรื่อเป้า
อาคารสำนักงานสูงห้าชั้น ไม่ว่าจะตั้งอยู่ที่ไหนก็ดูโอ่อ่าสง่างาม ยิ่งตั้งอยู่ติดกับสำนักวัฒนธรรม ทั้งสองหน่วยงานยังร่วมกันสร้างบ้านพักสวัสดิการอยู่ใกล้ๆ พร้อมปลูกต้นแปะก๊วยเรียงรายเป็นทิวแถว พอถึงฤดูใบไม้ร่วง ใบไม้สีเหลืองทองจะร่วงหล่นปลิวไสว สวยงามสะดุดตา
หยางเจี้ยนเฟิงเคยมาที่นี่หลายครั้ง จึงคุ้นเคยเส้นทางเป็นอย่างดี เขาเดินตรงไปยังโถงชั้นหนึ่ง ยื่นบัตรประจำตัวพนักงานให้เจ้าหน้าที่ พร้อมแจ้งความประสงค์ว่าขอพบสหายวังหยางผิงแห่งกองบรรณาธิการ
เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์รีบเชิญให้เขาไปนั่งรอที่มุมรับรอง ก่อนจะส่งคนขึ้นไปตามตัวให้
ในใจหยางเจี้ยนเฟิงมีเรื่องร้อนใจ จึงนั่งไม่ติดที่ ได้แต่เดินวนไปวนมา คอยยกข้อมือดูนาฬิกาเป็นระยะ พลางลูบซองจดหมายที่บรรจุกระดาษหลายแผ่นในกระเป๋าสะพาย ยังดีที่รอไม่นาน วังหยางผิงก็เดินลงมาหา
อีกฝ่ายรูปร่างสันทัด สวมแว่นตากรอบกลม ดูอายุราวๆ ยี่สิบห้าถึงยี่สิบหกปี ยังไม่ทันเดินเข้ามาใกล้ ก็เอ่ยทักทายอย่างอารมณ์ดี “สหายหยาง”
“สหายวัง”