เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 62 พบพ่อแม่ฝ่ายหญิง: ลูกเขยคนโปรดผู้เพียบพร้อม
ชู่โย่วฮวนมองทะลุความคิดเล็กๆ น้อยๆ ของสวี่เฉินซิน ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำฉายแววรู้ทัน แต่เธอไม่ได้พูดเปิดโปง เพียงแค่โอบรอบคอเขาไว้แล้วหัวเราะคิกคัก นัยน์ตาเป็นประกายระยิบระยับเปี่ยมเสน่ห์ ยั่วยวนจนไฟในอกเขาลุกโชน ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง ก่อนจะก้มลงบดจูบริมฝีปากเธอให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
ทั้งคู่หยอกล้อกันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบกลับออกมานั่งรอในห้องโถงกลางก่อนที่จ้าวชุนหรงจะกลับมา
ชู่โย่วฮวนนั่งไขว่ห้าง แกว่งปลายเท้าเตะหน้าแข้งเขาเล่นแก้เบื่อ แรงไม่มากนัก แต่จั๊กจี้ไม่เบา
สวี่เฉินซินทำได้เพียงส่งสายตาอ้อนวอนขอความเห็นใจ ทว่าเธอกลับไม่ยอมรามือ เขาจึงต้องคอยปัดฝุ่นออกจากขากางเกงทุกครั้งที่เธอเตะ เล่นกันอยู่ราวสองนาที จ้าวชุนหรงกับชู่ซ่งเฉียงก็เดินตามกันเข้ามาในลานบ้าน
ชู่โย่วฮวนที่เมื่อครู่ยังแผลงฤทธิ์อยู่ เปลี่ยนสีหน้าในเสี้ยววินาที ลุกขึ้นยืนยิ้มหวานทักทายอย่างเรียบร้อย
ชู่ซ่งเฉียงเห็นหน้าลูกสาวที่ไม่ได้เจอกันหลายวัน ใบหน้าคล้ำแดดก็อดเผยรอยยิ้มเอ็นดูไม่ได้ ทว่าพอหันไปเห็นสวี่เฉินซินที่เดินตามออกมา รอยยิ้มนั้นก็พลันดูเก้ๆ กังๆ ขึ้นมาทันที
ต่อให้ช่วงหลายวันมานี้ เขาจะซักซ้อมภาพการพบหน้าว่าที่ลูกเขยในหัวมานับครั้งไม่ถ้วน แต่พอถึงเวลาจริง คำพูดที่ร่างไว้กลับนึกไม่ออกสักประโยค ยังดีที่ชายหนุ่มเป็นคนรู้กาลเทศะ เอ่ยปากทักทายทำลายความเงียบขึ้นมาก่อน บรรยากาศจึงไม่ถึงขั้นกระอักกระอ่วน