เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 หึงจนแทบระเบิด เมื่อถูกจับได้คาหนังคาเขา
แดดเที่ยงเปรี้ยงปร้าง คนที่มาซื้อของในสหกรณ์จัดหาและจำหน่ายจึงบางตาลง หลิวปินสะสางงานในมือเสร็จก็ยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา บอกลาเพื่อนร่วมงานแล้วเดินไปที่โรงจอดจักรยานด้านหลัง ไขกุญแจ แล้วยกขายาวก้าวขึ้นปั่นจักรยานมุ่งหน้ากลับบ้าน
พอถึงหน้าประตูบ้าน ก็ไม่ต้องรอให้ใครมาเปิด เขาหยิบกุญแจไขประตูแล้วเข็นจักรยานเข้าไปข้างใน ทันทีที่ก้าวพ้นประตูรั้ว สายตาก็เหลือบไปเห็นร่างเพรียวในชุดสีม่วงอ่อนนั่งอยู่ใต้ต้นกุ้ยฮวา กำลังหยิบกระดาษคัดลายมือที่เขาเขียนเล่นเมื่อวานขึ้นมาดู ปอยผมข้างแก้มร่วงลงมาปรกใบหน้าไปกว่าครึ่ง
เห็นว่าเป็นหญิงสาวแปลกหน้า ใบหน้าของหลิวปินก็เคร่งขรึมลงทันที เขาเดาจุดประสงค์ของหม่าเถาได้ลางๆ มุมปากจึงเหยียดยิ้มหยัน นี่น่ะเหรอแขกคนสำคัญที่เธอบอกให้เขารีบกลับมารับรอง ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เรื่องแต่งงานของเขากลายเป็นหน้าที่ของเธอมาตัดสินใจแทน
ความหงุดหงิดแล่นริ้วขึ้นมา หลิวปินไม่อยากเสแสร้งทำตามมารยาทอีกต่อไป เขาหมุนแฮนด์รถเตรียมปั่นกลับที่ทำงาน ทว่าระหว่างหันรถกลับ มือดันไปโดนกระดิ่งจักรยานเข้า เกิดเสียงดังกังวานใส
คนใต้ต้นไม้หันขวับตามเสียง สายตาของทั้งคู่ประสานกัน ใบหน้างามล้ำเย้ายวนของหญิงสาวปรากฏชัดแก่สายตา