เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 25 กลิ่นน้ำส้มสายชูคละคลุ้ง
สวี่เฉินซินยกมุมปากยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม นัยน์ตาสีดำขลับแฝงแววล้ำลึกยากจะหยั่งถึง ในใจแอบด่าว่าปากหวานกะล่อน ต่อหน้าคนตั้งเยอะแยะยังกล้าพูดจาเกี้ยวพาราสีสหายหญิง ไม่รู้จักอายบ้างหรือไง
คิดได้ดังนั้น เขาก็ออกแรงกดน้ำหนักมือบนไหล่วังเชินเพิ่มอีก พอเห็นอีกฝ่ายเจ็บจนสูดปากถึงได้ยอมปล่อยมือ ทว่าพอเงยหน้าขึ้นมาก็สบเข้ากับชู่โย่วฮวนที่กำลังยกมือป้องปากแอบหัวเราะมองเขาอยู่
แสงอาทิตย์อัสดงสาดส่องลงมา ขับเน้นเรือนร่างอรชรอ้อนแอ้นให้ยิ่งดูงดงามเย้ายวน ผิวพรรณขาวผ่องกระจ่างใส ราวกับอิ่มน้ำจนเนียนนุ่ม ดวงตาดอกท้อเป็นประกายสุกใส ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อ ตอนนี้ยกยิ้มขึ้นน้อยๆ คล้ายมองทะลุปรุโปร่งไปถึงความคิดในใจเขา
สวี่เฉินซินชักมือกลับอย่างเก้ๆ กังๆ หลุบเปลือกตาลงเพื่อซ่อนอารมณ์ที่ปั่นป่วนอยู่ข้างใน
“เมื่อกี้ตอนหมอวังเดินผ่านสวนส้มโอ ไม่เห็นลูกส้มโอลูกเล็กๆ ที่ห้อยอยู่บนต้นเหรอคะ”
เดิมทีเซวียหงกั่วคิดว่าตัวเองไม่มีความรู้รอบตัวอยู่คนเดียว พอได้ยินคนอื่นปล่อยไก่ตัวเบ้อเริ่มเหมือนกันก็รู้สึกสะใจขึ้นมาทันที เลยอดเอ่ยปากแซวไม่ได้
ได้ยินดังนั้น มือที่กำลังนวดไหล่ของวังเชินก็ชะงักกึก หน้าแดงหนักกว่าเดิม เขามองชู่โย่วฮวนแวบหนึ่ง ก่อนจะตอบอ้อมแอ้ม “ผม...ผมไม่ได้สังเกตครับ”
ขายหน้าชะมัดเลย