เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 เสียงหอบหายใจหวานหยด: ฝ่ามือใหญ่จมหายไปในความนุ่มนิ่มเกินบรรยาย
วุ่นวายกันมาทั้งคืน เวลาก็ล่วงเลยไปดึกมากแล้ว ชู่โย่วฮวนง่วงจนแทบยืนไม่ไหว พอกลับเข้าห้องหัวถึงหมอนก็หลับสนิททันที เช้าวันรุ่งขึ้นตอนถูกปลุกให้ตื่น หัวสมองยังมึนงงอยู่บ้าง แต่พอเห็นน้ำแกงไข่ใส่ผักป่าวางอยู่บนโต๊ะ ก็รู้สึกเหมือนพลังชีวิตกลับมาเต็มเปี่ยมอีกครั้ง
จ้าวชุนหรงเห็นท่าทางตะกละของลูกสาวก็อดขำไม่ได้ ตักให้คนละชามก่อนจะนั่งลงร่วมวง
ทุกคนต่างรู้กันดีโดยไม่ต้องพูดถึงเรื่องเมื่อคืน ทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น กินข้าวเสร็จก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง
ชู่โย่วฮวนกับชู่ซ่งเฉียงมาถึงกองพลน้อยแล้วก็เดินตรงไปยังโกดังเล็ก ทว่าเพิ่งก้าวพ้นประตูก็เห็นแขกไม่ได้รับเชิญนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน สีหน้าของเธอพลันบึ้งตึงขึ้นมาทันที
โจวลี่ฟางเองก็เห็นชู่โย่วฮวนเช่นกัน เธอกลอกตาใส่ด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะบ่นพึมพำเสียงต่ำ “แต่งตัวแรดร่านขนาดนี้ ไม่รู้จะยั่วใคร”
ออกมาทำงานแท้ๆ จะใส่เสื้อสีชมพูอ่อนทำไม แถมยังรัดเอวคอดกิ่วจนหน้าอกหน้าใจดูตูมตาม สะโพกก็ผาย ดูยังไงก็เหมือนนางจิ้งจอกชัดๆ