เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 อาบน้ำ: เหนียวเหนอะหนะติดตัวไปหมด
กลางวันในฤดูร้อนมักจะยาวนานเป็นพิเศษ ตอนที่ชู่โย่วฮวนหอบเสื้อผ้าไปอาบน้ำ ดวงอาทิตย์เพิ่งจะคล้อยต่ำ ลอยเด่นอยู่สุดขอบฟ้า ทอแสงเป็นเมฆสีเพลิงผืนใหญ่ ตัดกับทิวเขาสลับซับซ้อนและบ้านเรือนหลังเตี้ยกลางทุ่งชนบท เป็นภาพความงามที่หาดูไม่ได้ในเมืองใหญ่
เธอยืนนิ่งอยู่ใต้ชายคา เหม่อมองอยู่นานกว่าจะดึงสติกลับมาได้ แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำเล็กๆ ตรงหน้า สภาพแวดล้อมแย่กว่าที่คิดไว้เสียอีก เรียกว่าห้องน้ำก็คงไม่เต็มปาก เพราะมันเป็นแค่กระท่อมเตี้ยๆ ที่เอาแผ่นไม้ไม่กี่แผ่นมาต่อกัน ด้านในไม่มีไฟ พอปิดประตูลง แสงก็สลัวจนแทบมองไม่เห็นอะไร
พื้นไม่ได้เทปูน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงกระเบื้อง แค่เอาแผ่นไม้ใหญ่ๆ มาวางทับบนพื้นดิน เวลาเดินแต่ละก้าวก็มีเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดชวนขนลุกอย่างบอกไม่ถูก
ชู่โย่วฮวนสูดหายใจลึก ปลุกใจตัวเองเงียบๆ กะว่าจะรีบอาบรีบเสร็จ แต่ของใช้มีแค่สบู่ก้อนเดียว เอามาสระผม ใช้น้ำไปค่อนถังก็ยังรู้สึกไม่สะอาด แห้งสากจนหวีแทบไม่ออก
เธอจำใจรวบผมขึ้นมวยลวกๆ แล้วเริ่มอาบน้ำ
พออาบเสร็จ เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย เหงื่อก็ซึมออกมาอีกจนเหนียวเหนอะหนะติดตัวไปหมด รู้สึกอึดอัดไม่สบายตัวเอาเสียเลย