เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 โน้มตัวเข้าหาเขา
ข้าวสวยพูนชามขนาดเท่ากำปั้น ข้างๆ มีเศษผักใบเขียวไม่รู้จักชื่อวางแปะอยู่ไม่กี่ก้านกับมันฝรั่งไม่กี่ชิ้น แทบมองไม่เห็นเนื้อสัตว์สักชิ้น ไม่สิ ยังพอมีอยู่บ้าง แต่ต้องใช้ตะเกียบคุ้ยหาดูดีๆ ถึงจะเจอ
ปริมาณน้อยไม่พอ หน้าตายังดูไม่จืดอีกต่างหาก
ขนาดนี้ยังเป็น 'ชุดอาหารสุดหรู' ที่ชู่ซ่งเฉียงเห็นว่าเธอเป็นคนไข้ เลยกัดฟันควักเงินและคูปองซื้อมาจากหน้าต่างโรงอาหารของโรงพยาบาล ไม่อย่างนั้นอย่าว่าแต่เนื้อเลย แม้แต่ข้าวสวยก็อย่าหวังจะได้กิน
ตัวชู่ซ่งเฉียงเองกินแค่หมั่นโถวแป้งข้าวโพดกับผักดอง ประทังความหิวไปมื้อๆ
แม้พื้นที่แถบนี้จะได้ชื่อว่าเป็นอู่ข้าวอู่น้ำ แต่ชาวนาทำไร่ไถนาทั้งปีก็ได้แต้มงานไม่เท่าไร หักส่งธัญพืชให้รัฐและธัญพืชรับซื้อแล้ว ชาวบ้านธรรมดาแค่กินให้อิ่มท้องยังยาก ไม่ต้องพูดถึงข้าวสารขัดขาวเลย