กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 288 จบการรักษาบาดแผล
เซวียนหลานอิ๋นซู่เม้มปาก เอียงคอเล็กน้อย นางนึกไม่ออกจริงๆ ว่าอู๋เหินเกิดนึกคึกอะไรขึ้นมา แต่พอลองคิดดูดีๆ ก็รู้สึกว่าตนเองพูดอะไรไม่ออกเลยสักคำ
อู๋เหินกลับไม่ได้คิดมากขนาดนั้น เขากลับเอ่ยถามอย่างมีลับลมคมใน
“ถ้าหากว่าข้าเป็นอสูรจริงๆ ล่ะ เจ้าจะทำอย่างไร”
“เป็นไปไม่ได้ เจ้าจะเป็นอสูรได้อย่างไร ข้าไม่เชื่อหรอก”
“งั้นหรือ~”