กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 141 ความสามารถในการกินนี่มันอะไรกัน
ในขณะที่ร่างกายของอู๋เหินยังคงเต็มไปด้วยความกระปรี้กระเปร่า เขาก็ทำอาหารทุกอย่างเสร็จสิ้น ท้องฟ้าก็เริ่มสว่างแล้ว
ดวงอาทิตย์ยังคงคลานอยู่ใต้ขุนเขา มีเพียงแสงยามเช้าจาง ๆ ที่ส่องสว่างไปยังคฤหาสน์ผีเสื้อ อู๋เหินมองดูอาหารที่กองพูนเป็นภูเขา
[ผัดไปตั้งสิบกว่ากระทะแล้ว น่าจะพอได้แล้วมั้ง! รอบนี้ทำเมนูระดับสิบเมนูอาหารชื่อดังของจีนเชียวนะ: