0120

⬢⬢⬢

ตอนที่ 120 ปากสุนัขไม่มีงาช้าง

“ทันจิโร่ เธอฟื้นแล้ว!” อู๋เหินมองทันจิโร่ที่จู่ ๆ ก็ลืมตาโพลงขึ้นมา เขาเหวี่ยงดาบนิจิรินเพียงครั้งเดียว เชือกที่มัดอู๋เหินอยู่ก็ขาดสะบั้นลงทันที

“พี่อู๋เหินครับ นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นน่ะ?”

คนจากหน่วยคาคุชิโกรธจัด รีบกล่าวกับทันจิโร่ทันที ในขณะเดียวกันสายตาก็เหลือบไปมองด้านหลังของทันจิโร่ สายตาอันร้อนแรงหลายคู่กวาดมองมาที่ร่างของเขา

[อึดอัดชะมัด! น่าอับอายขายหน้าสิ้นดี!]