เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอกลับมาถึงตำบลเล็ก ๆ ฉินหลินหรงก็มักจะไปเดินเล่นที่โรงเรียนมัธยมหนึ่งประจำตำบลทุกวัน เธอไปนั่งอยู่ที่นั่น บางทีก็นั่งอยู่ได้ทั้งวัน
อดีตดาวโรงเรียนอย่างเธอ ตอนนี้แทบไม่มีรุ่นน้องคนไหนจำได้แล้ว
แม้แต่นักเรียน ม.4 ตอนที่ฉินหลินหรงอยู่ ม.6 บัดนี้ก็เรียนจบกันไปหมดแล้ว
แต่บรรดาครูอาจารย์ที่เคยสอนยังคงจำเธอได้
เพราะอย่างไรเสียฉินหลินหรงก็เคยเป็นทั้งดาวโรงเรียนและหัวกะทิที่สอบติดมหาวิทยาลัยหูต้า
พวกอาจารย์มักจะหอบตำราเรียนเดินเข้ามาทักทาย ถามไถ่เรื่องเรียนหรือเรื่องงาน ซึ่งฉินหลินหรงก็ส่งยิ้มรับและตอบกลับอย่างสุภาพเสมอ
มีเพียงเหล่าเติ้ง อดีตอาจารย์ประจำชั้นคนเดียวเท่านั้นที่คิวคิวถูกฉินหลินหรงบล็อกไปแล้ว ทั้งที่เธอคือนักเรียนที่เขา "รัก" ที่สุดแท้ ๆ
เหล่าเติ้งยังนึกว่าฉินหลินหรงจะแวะมาทักทายตนที่ห้องพักครูเสียอีก
ทว่ากลับไม่มีเลย