เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"หลินหรง เธอจะหลงผิดไปถึงเมื่อไหร่กัน"
หลี่ฮุ่ยไม่ได้มีอารมณ์โกรธเลยแม้แต่น้อย "เธอคิดจะจมปลักอยู่กับอดีตไปตลอดเลยหรือไง พวกเราโตเป็นผู้ใหญ่กันหมดแล้วนะ แล้วจ้าวฉู่หยุนก็ไม่ใช่จ้าวฉู่หยุนคนเดิมสมัยมัธยมปลายอีกต่อไปแล้วด้วย"
"เธอเคยบอกว่าในโลกนี้ คนที่เข้าใจจ้าวฉู่หยุนมากที่สุดก็คือเธอ"
"แต่ว่า ตอนนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปหมดแล้ว!"
"ใช่ ฉันยอมรับว่าชอบห้องชุดวิวแม่น้ำห้องนั้นมาก ฉันฝันอยากจะมีห้องชุดวิวแม่น้ำสักห้องมาตลอด แล้วฉันก็ต้องการงานที่เล่อเถามากเหมือนกัน"
"แต่ถึงไม่มีอันซีเมิ่ง แค่ฉันกับหลิวซินเอ่ยปาก มีหรือที่จ้าวฉู่หยุนจะไม่ตอบตกลง"
"เธอคิดว่าฉู่หยุนไม่รู้อะไรเลยงั้นเหรอ เขารู้ทุกเรื่องนั่นแหละ เธอคิดว่าฉู่หยุนยังเป็นพวกวัน ๆ เอาแต่ชกต่อยในสายตาเธออยู่หรือไง ความคิดเขาน่ะละเอียดรอบคอบกว่าใครทั้งหมด"
"เขาเข้าใจฉัน เข้าใจพวกเราทุกคน เขามองทะลุปรุโปร่งว่าพวกเราคิดอะไรอยู่ในใจ"
"เธอรู้ไหมว่าตอนนี้ที่บริษัทเกิดอะไรขึ้นบ้าง"
"เขาไม่ได้เอ่ยปากสักคำ แต่ผู้บริหารระดับสูงทุกคนในบริษัทกลับกลัวจนตัวสั่น ต้องตื่นตัวระวังตัวกันแจ รุ่นพี่เย่ ประธานเย่ หรือผู้จัดการเย่ในตอนนี้"