เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมง จ้าวฉู่หยุนถึงขับรถมาถึง หลิวไข่คีบบุหรี่ค้างไว้ในมือ ยืนตัวสั่นงันงกอยู่ตรงทางขึ้นตึกเพราะความหนาว
"เชี่ย ทำไมพวกแกเพิ่งมากันวะ!"
รถเบนซ์เพิ่งจะจอดสนิท หมอนี่ก็เริ่มบ่นอุบทันที "ฉันรอมาครึ่งชั่วโมงแล้วนะเว้ย เมื่อกี้ก็เพิ่งเดินขึ้นลงบันไดไปตั้งหลายรอบ ตอนนี้ขายังสั่นไม่หายเลยเนี่ย"
เพราะเป็นตึกที่ไม่มีลิฟต์ พวกหยางเฉินเลยต้องเดินขึ้นลงกันตั้งเจ็ดแปดรอบ แต่ไอ้หมอนี่อย่างมากก็แค่ช่วยแบกขึ้นไปรอบเดียวพอเป็นพิธี เพื่อให้ดูเหมือนว่าตัวเองก็ได้ช่วยทำเหมือนกัน
"นายมาทำไมเนี่ย"
จ้าวฉู่หยุนถาม
"มากินข้าวสิวะ"
หลิวไข่ชี้ขึ้นไปข้างบน "พ่อฉันอยู่ข้างบนนั่น รีบเปิดท้ายรถเร็วเข้า ฉันจะเลือกเหล้าดีๆ ขึ้นไปสักสองสามขวด"
"ไม่ต้องมองฉันแบบนั้นเลย ไม่ใช่ความคิดฉันซะหน่อย อาอันต่างหากที่เป็นคนบอก นั่นว่าที่พ่อตานายเชียวนะ ฉันแค่ทำตามคำสั่งเฉยๆ"
"อ้าว รุ่นพี่หลิวซินกับรุ่นพี่หลี่ฮุ่ยก็มาด้วยเหรอครับเนี่ย"