เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่นานนัก รถบีเอ็มดับเบิลยู X5 คันหนึ่งก็แล่นมาจอดเทียบหน้าซูเปอร์มาร์เก็ต ประตูรถเปิดออกช้าๆ พร้อมร่างระหงสง่างามที่ก้าวลงมา
"น่าจะเป็นเธอนะ"
หวงลั่วจิ้งมั่นใจ แม้จะไม่เคยเจอหลินซียวี่มาก่อน แต่อาศัยเพียงสัญชาตญาณของผู้หญิงล้วนๆ
หลินซียวี่สวมเสื้อโค้ตผ้าวูลสีเข้มคัตติ้งเนี้ยบ เกล้าผมทรงดังโงะ สวมแว่นตากรอบทอง ชายเสื้อพลิ้วไหวตามแรงลม แผ่กลิ่นอายความสูงศักดิ์ที่ติดตัวมาแต่กำเนิดออกมาอย่างเด่นชัด
เธอยิ้มพลางพยักหน้าให้หวงลั่วจิ้งเล็กน้อย "สวัสดีค่ะ คุณคืออาสาวใช่ไหมคะ"
คำว่า "อาสาว" นั้นเธอเรียกตามจ้าวฉู่หยุน น้ำเสียงฟังดูเรียบเฉยและเว้นระยะห่างอยู่บ้าง
"ใช่จ้ะ ยินดีต้อนรับนะ"
ปกติหวงลั่วจิ้งเองก็ชอบปั้นหน้านิ่งเย็นชาอยู่บ้าง แต่นั่นเป็นเพียงการแสร้งทำ ผิดกับหลินซียวี่ที่แผ่ความเยือกเย็นออกมาจากกระดูกดำอย่างแท้จริง
"สวัสดีค่ะ"
หลินซียวี่หันไปทักทายหวงเยวี่ยจิ้นที่เคาน์เตอร์แคชเชียร์ พลางยิ้มและพยักหน้าให้น้อยๆ เช่นเดียวกัน