กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"พี่ซียวี่ยังพูดอะไรอีกไหมครับ"
จ้าวฉู่หยุนเอ่ยถาม
"ไม่มีนะ"
กัวจวิ้นเป้ยยิ้มพลางส่ายหน้า "บอกแค่ว่าถ้าคุณยังไม่ยอมกลับบ้าน เสี่ยวมู่เหวยคงจำหน้าพ่อไม่ได้แล้วล่ะ"
"ฮะๆ เจ้าตัวเล็กนี่นะ"
จ้าวฉู่หยุนยิ้มอย่างอ่อนใจ ก่อนจะมองกัวจวิ้นเป้ยที่กำลังยิ้มตาหยีแล้วถามต่อ "แล้วนี่คุณมาปักกิ่งทำไมอีกล่ะ"
"เอาเสื้อผ้ามาส่งให้คุณไง"
"พูดภาษาคนสิ"
"เรื่องเล่อเถาจะผ่อนปรนให้หน่อยไม่ได้จริง ๆ เหรอ"
จ้าวฉู่หยุนส่งสายตาให้เธอไปคิดดูเอาเอง