เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ก็สามหมื่นล้านน่ะสิ"
หยวนเสี่ยงเยี่ยนพูดอย่างออกรสออกชาติ "ก็หมายความว่า ตอนนี้บริษัทของลูกพี่ลูกน้องมีมูลค่าตั้งสามหมื่นล้าน ใครอยากเข้ามาร่วมถือหุ้นด้วยก็ต้องซื้อตามราคานี้น่ะสิ"
"เขาเรียกว่าระดมทุนต่างหาก!"
จริงๆ แล้วกังจื่อคอยจับตาดูจ้าวฉู่หยุนอยู่ตลอด แถมยังอุตส่าห์ไปหาข้อมูลมาด้วย คราวนี้จึงพูดจาเหน็บแนมด้วยความอิจฉาตาร้อน "นั่นมันขายหุ้นบริษัทต่างหากล่ะ ขายหมดเมื่อไหร่บริษัทก็ไม่ใช่ของเขาแล้ว"
"แล้วเขาไม่ได้มีเงินสามหมื่นล้านหรือไง"
จู่ๆ ก็มีเสียงลอยมาประโยคหนึ่ง ทำเอาทุกคนเงียบกริบลงอีกรอบ
เอาเถอะ ที่นี่ไม่มีใครเข้าใจเรื่องการประเมินมูลค่ากับการระดมทุนจริงๆ สักคน ยังไงพวกเขาก็ปักใจเชื่อไปแล้วว่าจ้าวฉู่หยุนกวาดเงินสามหมื่นล้านยัดใส่กระเป๋าตัวเองเรียบร้อย
พวกหล่อนเริ่มจินตนาการไปไกลโดยไม่รู้ตัวว่า หากวันนี้จ้าวฉู่หยุนอยู่ที่นี่ด้วยจะเป็นภาพแบบไหนกันนะ
ปากเขาก็คงร้องเรียกอย่างนอบน้อม น้าชาย น้าสะใภ้ ป้า น้าสาว
เรียกคำหนึ่ง ก็ยื่นธนบัตรใบละร้อยหยวนปึกหนาให้ปึกหนึ่ง