เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หนึ่งชั่วโมงต่อมา จ้าวเจี้ยนเซ่อก้าวออกมาจากสนามบินหวงฮัว เที่ยวนี้เขานั่งชั้นหนึ่งมาเลยทีเดียว
แถมยังควักกระเป๋าจ่ายเองเสียด้วย
ถึงอย่างไรจ้าวเจี้ยนเซ่อก็ไม่เคยเก็บเงินอยู่แล้ว ตอนนี้ก็เช่นกัน เงินเดือนละห้าหมื่นหยวนถ้าผลาญไม่หมด เขาจะรู้สึกกระสับกระส่ายครั่นเนื้อครั่นตัวเหมือนไม่สบายไปทั้งร่าง
เขาแบ่งให้หวังตงเหมยแค่เดือนละห้าพันหยวนไว้เป็นค่าใช้จ่ายในบ้าน
เมื่อก่อนตอนเปิดร้านอาหาร หวังตงเหมยเป็นคนคุมเงินทั้งหมด
ตอนนี้ หวังตงเหมยมองดูแล้วใจคอไม่ดีเลย
แต่เธอก็รู้ดีว่าเงินพวกนี้คือสิ่งที่จ้าวฉู่หยุนให้ด้วย "ความกตัญญู" ที่มีต่อจ้าวเจี้ยนเซ่อ
ไม่เกี่ยวกับตัวเอง
หวังตงเหมยเคยเอ่ยเตือนไปคำหนึ่ง "ตอนนี้คุณเก็บเงินไว้บ้างเถอะ เผื่อวันหน้าเจ็บไข้ได้ป่วยขึ้นมาจะทำยังไง"
ผลคือจ้าวเจี้ยนเซ่อกลับตอบอย่างไม่ยี่หระว่า "ถ้าโรคร้ายแรงก็ไม่ต้องรักษาแล้ว แต่ถ้าโรคเล็กๆ น้อยๆ ก็เสียเงินไม่กี่บาทหรอก"