กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คำพูดพวกนี้กรีดแทงเข้าไปถึงขั้วหัวใจของคนเป็นยายราวกับคมมีด
นางเงียบกริบ ได้แต่จ้องมองหลานชายใจคอเหี้ยมเกรียมคนนี้ด้วยสายตาเคียดแค้น แทบอยากจะกลืนกินเขาลงไปทั้งตัว
ความจริงแล้ว นางเองก็เถียงไม่ออก
เรื่องพวกนี้เห็นตำตากันอยู่ เพียงแต่ไม่มีใครกล้าพูดออกมาตรง ๆ เท่านั้น
พอถูกจ้าวฉู่หยุนกระชากหน้ากากออกจนหมดเปลือก สีหน้าของหญิงชราก็ดำทะมึนจนแทบจะคั้นน้ำออกมาได้
"ที่พวกเขาเชื่อฟังยาย ก็เพราะอยากจะยืมเงิน แล้วลูกสาวคนรองของยายก็ดันหัวอ่อนเชื่อฟังยายพอดี มันเลยทำให้ยายหลงตัวเองไปแบบนั้น"
จ้าวฉู่หยุนพูดต่อ "เอาเข้าจริง นอกจากลูกสาวคนรองแล้ว ยายก็คุมใครไม่ได้สักคน"
"เพราะงั้น สรุปแล้ว พวกเขาแค่เชื่อฟังเงินต่างหาก"
"น้าว่าที่ผมพูดมันถูกไหมล่ะ"
ประโยคนี้เขาหันไปถามหลิวชุ่ยเสีย