กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"แม่คะ หนูรู้แก่ใจดีค่ะ ฉู่หยุนจะต้องกลับมาแน่"
"เขาน่ะเหรอ——"
พอพูดถึงตรงนี้ แววตาของหลินซียวี่ก็หม่นลง "แม่คะ เส้าอี้เป็นเหมือนหนามยอกอกระหว่างหนูกับฉู่หยุน เขาไม่ได้ไม่เชื่อใจหนู แล้วก็ไม่ได้ต้องการคำขอโทษจากหนูด้วย"
"เฮ้อ~"
ไช่โส่วซิ่วลอบถอนหายใจ ก่อนจะแกล้งเปลี่ยนเรื่องคุย "พอฉู่หยุนไม่มา บ้านช่องก็พลอยเงียบเหงาไปหมดเลยเนอะ"
หลินซียวี่หัวเราะ "แม่ไม่นึกรำคาญที่เขากวาดของในบ้านไปหมดเหรอคะ?"
"แม่จะบอกอะไรให้นะ แม่แอบซ่อนของดี ๆ ไว้หมดแล้ว พอเขาจะมา แม่ค่อยหยิบออกมาวางไว้ในห้องนอนนั่นทีละนิดละหน่อยต่างหาก"
"แม่คะ แม่นี่เจ้าเล่ห์จริง ๆ เลย"
"หึ ๆ ไม่อย่างนั้นเขาจะคอยหาเรื่องแวะเวียนมาที่นี่เรื่อย ๆ เหรอ"