เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวฉู่หยุนกวาดตามองซ้ายขวา ด้านซ้ายคือเฉินชูเซี่ยที่รูปร่างสูงโปร่งดูภูมิฐาน ด้านขวาคือเย่เหวินอิ่งผู้มาจากตระกูลปัญญาชนแลดูเปี่ยมด้วยกลิ่นอายหนอนหนังสือ
ติ๊ง
"พวกเธอแย่งฉันเก๊กหมดแล้วเนี่ย!"
ทิ้งคำพูดนั้นไว้ จ้าวฉู่หยุนก็ก้าวออกจากลิฟต์ชั้นยี่สิบ พอเลี้ยวเข้าไปมองในห้องทำงานใหญ่ ก็เห็นหลิวซินกำลังจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างออกรสออกชาติ
เขาค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้แล้วโน้มตัวถาม "ดูอะไรอยู่น่ะ"
"ว้าย—"
หลิวซินสะดุ้งโหยง พอหันมาเห็นว่าเป็นจ้าวฉู่หยุนจึงยกมือทาบอกพลางบ่น "อยากตายหรือไงคะ เดินไม่มีเสียงเลยสักนิด"
"เหอๆ"
จ้าวฉู่หยุนส่งเสียงหัวเราะในลำคอ สายตาแฝงรอยยิ้มที่มีความหมายบางอย่าง
หลิวซินตกใจขึ้นมาอีกรอบ รีบยกมือไหว้ขอความเห็นใจ "ประธานจ้าว ฉันผิดไปแล้ว อย่าหักเงินเดือนฉันเลยนะคะ ขอร้องละค่ะ"