กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ประตูห้องส่วนตัวก็ถูกผลักเปิดออกเสียงดัง "ปัง" คนกลุ่มหนึ่งก้าวเข้ามาข้างใน
จูเหม่ยถิงกับเหยาจิ้งเสียนยืนอยู่ตรงประตู หยางเฉินก็อยู่ด้วย ส่วนจ้าวฉู่หยุนกวาดสายตามองรอบห้องหนึ่งรอบ ก่อนเดินไปหยุดข้างโต๊ะอาหาร ชะโงกหน้าดูพลางเอ่ยถาม "เป็นไง ไม่ถูกปากเหรอ"
กับข้าวเต็มโต๊ะแทบไม่มีรอยแตะ มีเพียงขอบจานที่แหว่งไปนิดหน่อยเท่านั้น
"ถู ถูกปากค่ะ..."
หวังตงเหมยกับเสิ่นจือจือรีบลุกขึ้นยืนอย่างลนลาน สองมือเก้งก้างไม่รู้จะวางไว้ตรงไหน
หวังตงเหมยพยายามปั้นยิ้มประจบจนหน้าแข็งทื่อ แต่เสิ่นจือจือกลับลอบมองพี่ชายคนนี้อย่างพินิจพิเคราะห์ แล้วพบว่าเขาดูดีเหมือนดาราหนังเลยทีเดียว