เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คิดมาถึงตรงนี้ หลิวชุ่ยซีก็หันไปถาม "พี่สาว ลูกสาวพี่อายุเท่าไรแล้วล่ะคะ"
แม่หลินชะงักไปเล็กน้อย ลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงตอบว่า "สามสิบค่ะ"
พอได้ยินคำว่า "สามสิบ" ความคลางแคลงใจของหลิวชุ่ยซีก็พลันมลายหายไป เธอยิ้มพลางถามต่อ "ถ้างั้นลูกสาวพี่ก็คงแต่งงานแล้วสินะคะ"
แม่หลินรู้สึกลำบากใจขึ้นมา ชั่วขณะนั้นไม่รู้จะตอบอย่างไรดี
อย่าว่าแต่เรื่อง "หย่าร้าง" เลย แม้แต่อายุจริงของหลินซียวี่ เธอยังจงใจบอกให้น้อยลงไปสามปี พอมองหลิวชุ่ยซีที่เพิ่งจะอายุสี่สิบต้น ๆ แม่หลินก็เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมลูกสาวถึงไม่ยอมแอบมามองหลิวชุ่ยซี
"พี่สาว ไม่เป็นไรนะคะ"
เมื่อเห็นอีกฝ่ายดูลำบากใจ หลิวชุ่ยซีจึงรีบพูดปลอบ "น้องสาวสามีฉันอายุสามสิบแล้วก็ยังไม่ยอมหาแฟนเหมือนกัน ไม่รู้เหมือนกันว่าคนหนุ่มสาวสมัยนี้เขาคิดอะไรกันอยู่..."